خرید بک لینک

دل نبستم به آسمان تنش

او که پرواز را به من آموخت!

من که یک عمر عاشقی کردم

هستی ام در نبودنش می سوخت!


بی خبر می گذشت از احساسم

از دل و روح زخم خورده ی من

آه یک روز من یقین دارم

می نشیند به خاک مرده ی من


شاید از کوچه باغ خانه ی ما

روزگاری گذر کند دلتنگ

بشنود خنده های تلخ مرا

از دل سایه ها و یا یک سنگ


خستگی ها و بی کسی هایم

زندگی را عذاب خواهد کرد

عاقبت با سکوت سنگینش

حال من را خراب خواهد کرد!


گله ای نیست گرچه در دل او

یاد من بی فروغ و کمرنگ است

به گمانم که خوب می فهمد

این شقایق هنوز دلتنگ است!

برچسب: نویسنده: مهدی کریمی تاريخ: شنبه 19 فروردين 1396 ساعت: 17:17

صفحه بندی