خرید بک لینک

ای چلچراغ روشنی شام تار من

مرهم برای گریه شب زار زار من

                             

با گریه ها و ناله چه بیگانه گشته ام!

صحرای بغض من چه کویری است یار من!

 

همچون خزان زردم و پاییز برگ ریز!

با یک کرشمه آمدی و شدی نو بهار من!

 

هر روز و هر شبم ز تو معنا گرفته بود

ای شمس وضحا،ولیل و نهار من!

 

چون  بت های بتکده  ها می  ستودمت

من بت پرستم و چه درست است کار من!

 

هر وقت این دلم هوس نور ماه داشت

در حرکتی ستاره دنباله دار من!

 

آن قرص آفتاب غمین غروب دور

شاید شود طلوع و نباشی کنار من!!

 

کاش این سیاه زلف، پریشان دست باد

باشد طناب گردنم و جای دار من!

 

یا نه!بهوش باشم و هردم کنار تو

چنگی زنم به موی تو چون تار تار من!

                                                              

برچسب: نویسنده: مهدی کریمی تاريخ: شنبه 19 فروردين 1396 ساعت: 17:17

صفحه بندی