..... چه متبرک اند انسانهای کمیابی که همواره درروح دیگران جاری و سرریز از عشق و لبریز از محبت اند.
و چه دلنشین است همنشینی با چنین عزیزانی که آدمی را از روز مرگی به روز سبزی می برند و احساس اورا بر بال های سپید فرشته تنهایی و عشق و عرفان می نشانند و بر چکاد فرزانگی عطر آلود و سبز خویش مهمان می کنند و جام و جود آدمی سرشار از دلمشغولی شعف انگیز و دلشوره شوقناک حضورشان می گردد. تو نه یک بلکه دوتن هستی. یکی بیدار در تاریکی و ظلمت
و دیگری خفته در نور
(جبران خلیل جبران)
قدومت همواره سبز سبز سبز عزیزم
برچسب:
نویسنده: مهدی کریمی